အမွတ္တမဲ႔မို႕
မင္းရဲ႕ ရုတ္တရက္ ထိုးႏွက္မႈဟာ
အားနည္းခ်က္ေတြရဲ႕ ၾကားထဲကို
တိတ္တဆိတ္နဲ႕ အေရာက္....´
အဲ့ဒါ...
မိုးလင္းေပါက္ခဲ့ေပါင္းမ်ားတဲ့
ငါ့ညေတြမ်ားစြာရဲ႕
ျဖစ္တည္မႈ နိဒါန္း.....
ကဲ.....
ၾကည့္စမ္းပါဦး ကေလးရယ္.....
မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲေနေသးလားလို႕..... ။ ။
ေတာင္ငူဘေလာ့ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေလးတစ္ခုဖန္တီးလိုက္ပါၿပီ။ |
ေက်းဇူးျပဳၿပီး ေမးခြန္းမ်ားသာေမးေပးေစလိုပါတယ္ |
မ်က္ရည္ညမ်ား
8/19/08
ေခါင္းစဥ္ - ကဗ်ာ
အိပ္မက္စည္း
8/17/08
မေတြ႕ခ်င္လည္း
ေခါင္းေမာ့လွည့္ထြက္
မင္းသြားရက္ေပါ႔
ငါအလိုက္သိ ပါတယ္ေလ...
မေျပာခ်င္လည္း
ေရငုံတိတ္ဆိတ္
မင္းႏႈတ္ပိတ္ေပါ႔
ငါနားလည္ေပးပါ႔မယ္ေလ...
မခ်စ္ခ်င္လည္း
ေက်ာခိုင္းစြန္႔ပစ္
မင္းထားရစ္ေတာ့
ငါသိတတ္ပါတယ္ေလ...
ငါကေတာ့.....
မေမ့ခ်င္လည္း
ေမ့ခ်င္ရဲေအာင္
မ်က္လံုးဇြတ္မွိတ္
ႀကိဳးစားအိပ္မယ္
အိပ္မက္ထဲေတာ႔ မလာနဲ႔ေနာ္ ..... ။ ။
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၃)
8/5/08
စုကၠေတးမင္း
စုကၠေတးမင္းသည္မင္းျဖစ္၍(၃ႏွစ္၈လ)တြင္ မင္းေဘာင္းကား
လုပ္ႀကံ၍ သကၠရာဇ္(၇၄၀)တြင္အနိစၥေရာက္သည္။
မင္းေဘာင္းကားစည္းစိမ္ (၁၄)ႏွစ္တြင္ တစ္ခုေသာေရာဂါႏွင့္
အနိစၥေရာက္သည္။
မင္းေစာဦး
မင္းေဘာင္းကားအနိစၥေရာက္ေလလွ်င္ သကၠရာဇ(၇၅၄)တြင္
အ၀ဘုရင္မင္းျမတ္က မင္းေစာဦးကို ေတာင္ငူၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္၍
အုပ္စိုးေစသည္။မင္းေစာဦးအုပ္စိုး၍တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္ အ၀ဘုရင္မင္းႀကီး
စြာေစာ္ကဲက ငါ့ကၽြန္အသက္ငယ္ေသးသည္။တိုင္းစြန္ျပည္နားႏွင့္
မေလ်ာ္ အပါးေတာ္မွာခစားရမည္ဆို၍ မင္းေစာဦးကိုအ၀သို႔ေခၚယူၿပီးလွ်င္
သကၠရာဇ္(၇၅၅)တြင္ မင္းေနမိကိုေတာင္ငူၿမိဳ႕အုပ္စိုးရန္ေစလႊတ္လိုက္ေလ၏။
မင္းေနမိ
မင္းေနမိသည္ေတာင္ငူၿမိဳ႕တြင္ တရားသျဖင့္အုပ္စိုး၍ျမတ္ေစာညီေနာင္
ေစတီေတာ္၊ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာက္ေစတီေတာ္တို႔ကို ေရႊလံုးေတာ္ျပည့္ခ်ေတာ္မူ
၍ကုသိုလ္ေကာင္းမွု႔မ်ားစြာျပဳလ်က္ စည္းစိမ္(၁၀)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္(၇၆၅)ခုႏွစ္တြင္
အနိစၥေရာက္သည္။
လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံ
သကၠရာဇ္(၇၆၅)ခုႏွစ္တြင္ အ၀ဘုရင္မင္းေခါင္ႀကီးက မိမိေက်းကၽြန္
ငခင္ညိဳကို လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံဟူေသာအမည္ႏွင့္ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။
၄င္းလက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံအုပ္စိုး၍၃ႏွစ္ရွိလွ်င္အ၀ဘုရင္မင္းေခါင္ႀကီးက ငါ့ကၽြန္
အသက္ေတာ္ႀကီးၿပီ၊ၿမိဳ႕ရြာအစြန္အဖ်ားႏွင့္မသင့္ေတာ္ အပါးေတာ္မွာခစားရမည္ဟု
ေတာင္ငူမွႏွုတ္သိမ္း၍ျပဥ္စဥ္ၿမိဳ႕ကိုစားေစ၏။
စကုစားသခၤယာ
လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံကိုႏွုတ္သိမ္းၿပီးလွ်င္ စကုၿမိဳ႕စားသခၤယာအ၀မင္းေခါင္
ႀကီးကေပး၍ သကၠရာဇ္(၇၆၈)ခုႏွစ္တြင္ေတာင္ငူကိုအုပ္စိုးေစ၏။ ၄င္းမင္းၿပဳ၍(၄)ႏွစ္
ရွိလွ်င္ အနိစၥေရာက္ေလ၏။
သခၤယာငယ္
သခၤယာႀကီးမရွိလွ်င္ ၄င္း၏သားကို အဘသခၤယာအမည္ကိုေပး၍ သကၠရာဇ္
(၇၇၂) တြင္ အ၀ၿမိဳ႕ဘုရင္ကထပ္မံ၍ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကိုအုပ္စိုးေစသည္။ သခၤယာမင္း
ျဖစ္၍တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔လုပ္ႀကံ၍အနိစၥေရာက္ေလ၏။ရွမ္းတို႔အုပ္စိုးသည္ႏွင့္
ေတာင္ငူမွာမင္းတစ္နွစ္လပ္ေလ၏။
ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စား
ရွမ္းတို႔ေတာင္ငူမွာမရွိလွ်င္ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စားေမာင္အုပ္ကို အ၀ဘုရင္က
အုပ္စိုးေစလႊတ္ေစ၏။ ေတာင္ငူတြင္ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စားေမာင္အုပ္တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္
ေမာင္အုပ္ကိုေခၚေတာ္မူ၍ ဗညာဒးယံကိုေစလႊတ္အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။
ဗညားယံ
ဗညားယံကို အ၀ဘုရင္ေစလႊတ္၍ ေတာင္ငူၿမိဳ႕မွာ(၃)ႏွစ္ရွိလွ်င္ဗညားယံကို
ေခၚေတာ္မူ၍ ေစာလူးသခၤယာကိုေပးေတာ္မူသည္။
ခ်စ္ညီမေလးသို႔
7/14/08
ခ်စ္တယ္
ဖြင့္ေျပာခ်င္ရက္ ေျပာမထြက္ဘူး
ရင္မွာၿမိဳသိပ္ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္
ရင္တြင္းကိန္းေအာင္း ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို
ကဗ်ာသံစဥ္ စာသားဆင္၍
ေရးခဲ့မိၿပီ
သံစဥ္စာသား ခ်စ္ကဗ်ာမ်ားကို
ဦးေႏွာက္အေတြး ႏွလံုးေသြးျဖင့္
ေရးလို႔ေျပာမည္ ခ်စ္တဲ့သူ႔ဆီ
ေကာင္မေလးရယ္ ခဏေလးေစာင့္ပါ
ေရး - ေအာင္ေအာင္ --- လွ်ပ္စစ္(ေတာင္ငူ)
အခ်စ္ေလးမုန္႕ဟင္းခါး
7/11/08
ခ်စ္ေလး=ေယာက္ဖ တို႕ဆိုင္
အမည္မွာေတာ့ခါးၿပီး၊ စာၾကည့္ေတာ့မခါးဘူးဆိုတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးေကာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ေလး....
ဗိုလ္မွဴးဖိုးကြန္းလမ္း၊ ရႊန္းလဲ့ Game ဆိုင္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဆိုင္နာမည္ကေတာ့ ေက်းဇူးရွင္လို႕ေခၚပါတယ္...
အဲဒီတြန္းလွဲေလးဟာ ညေန ၅း၀၀ ေနာက္ပိုင္းမွ ည ၁၁း၀၀ အထိ ေရာင္းပါတယ္...
မင္းေလးရဲ႕ဆိုင္နာမည္(ေက်းဇူးရွင္)ကို အမည္ေျပာင္းသင့္ပါတယ္...
မင္းေလးရဲ႕အလွအပေလးက ပုလဲေလးကို ၀င္းလတ္ေတာက္ပလွပလြန္းေတာ့ ျမင္သူတိုင္းေငးေမာၾကည့္ၾကတာအမွန္ပါပဲ....
မင္းေလးရဲ႕ အလွေၾကာင့္မုန္႕ဟင္းခါးမႀကိဳက္တက္တဲ့ ေကာင္ေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ မုန္႕ဟင္းခါးကို အသဲစြဲျဖစ္သြားၾကပါၿပီး၊ (မုန္႕ဟင္းခါးရဲ႕ လက္ရာေလးကလည္းေကာင္း၊ မင္းေလးရဲ႕အလွကလည္း ပုလဲေလးလို၀င္းလဲေတာက္ပေတာ့ ......)စားရတဲ့သူေတြအတြက္အဆင္ေျပတာေပါ့
မင္းေလး....ဆိုင္မွာ မုန္႕ဟင္းခါးေရာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ဆို....လာစားၾကတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတာကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရပါတယ္....မင္းေလးရဲ႕ အလွကိုၾကည့္ရတဲ့ စားသံုးသူေတြရဲ႕ မ်က္လံုးသအိမ္ေတြဟာ မင္းေလးဘက္ဆီကို လွည့္ၾကည့္ေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕ရပါတယ္.......
မင္းေလးမရွိတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ဆိုင္ေရွ႕ကေနျဖတ္သြားၿပီး ေယာက္ဖေရ လို႕ေခၚသြားၾကတယ္....(ေဟ့ ေယာက္ဖကိုေပါက္ ေနေကာင္းလား....)2 ..ေအာ္သြားၾကပါတယ္...
ဒါေၾကာင့္ မင္းေလးတို႕ရဲ႕ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္နာမည္ကို ခ်စ္ေလး(သို႕)ေယာက္ဖ ဆိုတဲ့နာမည္ေတာင္ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္.....ဆိုတာကို ေျပာၾကားရင္း......
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၂)
7/6/08
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၂)
မုဆိုးကရင္ဘ
ထီးလိွုင္အသည္သား ငတက္ခါးသည္ မုဆိုးအမွုကိုျပဳရန္ ေတာသို႔သြားသျဖင့္တစ္ေန႔ေသာအခါ မိမိ၀တ္ေသာအကၤ်ီကိုခၽြတ္၍
ေျမတြင္ေခတၱပံုထားရာ ေျမြငန္းႀကီးတစ္ေကာင္သည္ အကၤ်ီေပၚသို႔တတ္လ်က္ ေခြေနသည္ကို ကရင္ဘျမင္ေလလွ်င္ ေခ်ာက္လွန္႔ရာ
ေျမြငန္းႀကီးသည္ ရွုးရွုးဟူေသာအသံကိုျပဳလ်က္ေတာင္အရပ္သို႕ ထြက္သြားေလ၏။ ဤအေၾကာင္းကို ထီးလိွုင္ဆရာေတာ္အားေလွ်ာက္ထား
လွ်င္ ဆရာေတာ္က သင္သည္ေျမငန္းသြားေသာ ေတာင္အရပ္သို႔ေျပာင္းေရြ႕သြားလွ်င္ မုခ်သူေကာင္းျဖစ္လတံ့ေသာ ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္လိမ့္မည္
ငါထင္သည္။ မၾကာခင္ ေျပာင္းသြားေလဟုဆိုေသာေၾကာင့္ ထီးလွုိင္ဆရာေတာ္စကားကို လြန္စြာယံုၾကည္သျဖင့္ ထီးလွိုင္အရပ္မွေတာင္ဘက္
ျဖစ္ေသာ ကင္းသာအရပ္သို႔ေျပာင္းေနေသာအခါ သ၀န္ညီေနာင္ႏွင့္ေတြ႔ၾက၍ ကတိသစၥာျခင္း ခံၾကရေလသည္။
မုဆိုးငတတ္ခါးကို က၇င္ဘဟုေခၚျခင္းကား မိဘေသဆံုးသြားေသာကရင္မငယ္တစ္ေယာက္ကို ေကာက္ယူေမြးစားထားေသာေၾကာင့္
၄င္းတို႕လင္မယားကိုကရင္ဘ ကရင္မိဟုေခၚတြင္ေလသည္။
သ၀န္ႀကီးသည္ကား လျပည့္လကြယ္ေန႕တိုင္း ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါတို႔ႏွင့္တကြ ျမတ္ေစာညီေနာင္ေစတီေတာ္၊ ရွင္ပင္ေက်ာက္
ေဆာက္ေစတီေတာ္တို႔ကိုဖူးေမွ်ာ္လွဴဒါန္းပူေဇာ္ရန္ထြက္ေလ့ရွိသည္။ အခါတစ္ပါးသ၀န္ႀကီးဘုရားဖူးသြားရာတြင္ ညီသ၀န္ငယ္လုပ္ႀကံ၍
အနိစၥေရာက္ေလသည္။ သ၀န္ႀကီးသည္ အိမ္နိမ့္(၂၀)ႏွစ္ႏွင့္နန္းစည္းစိမ္(၁၈)ႏွစ္၊သက္ေတာ္(၃၈)ႏွစ္သကၠရာဇ္(၆၇၉)တြင္အနိစၥေရာက္
ေလသတည္း။
သ၀န္ငယ္
သ၀န္ႀကီးအနိစၥေရာက္လွ်င္ ထိုသကၠရာဇ္တြင္မွာပင္ ေတာင္ငူကို သ၀န္ငယ္အုပ္စိုးေလသည္။ဆိုအခါ ကရင္ဘကိုမုဆိုးေနရာမွ
ေခၚေတာ္မူ၍ ၿမိဳ႕ကြပ္အရာကိုေပးေလ၏။ သ၀န္ငယလည္းမ်ားစြာေသာကုသိုလ္ေကာင္းမွု႕ကိုျပဳလ်က္ အိမ္နိမ့္(၃၆)ႏွစ္၊စည္းစိမ္(၇)ႏွစ္
စိုးစံ၍သက္ေတာ္ (၄၃)ႏွစ္၊ သကၠရာဇ္(၆၈၆)ခုႏွစ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလသည္။
မိဖုရားေစာစလာႏွင့္သားေစာႏွစ္
သ၀န္ငယ္မရွိေလလွ်င္ (၉)ႏွစ္သားျဖစ္ေသာ သားေတာ္ေစာႏွစ္ႏွင့္ သ၀န္ငယ္၏မိဖုရားေစာစလာတို႔ကို ကရင္ဘက ၾကည့္ရွဳ႕
ေစာင္မလိက္မင္းျပဳေစ၏။ ကရင္ဘမွာမူကား ၿမိဳ႕ကြပ္အရာႏွင့္ပင္ေနေလသည္။ၿမိဳ႕ကြပ္ကရင္ဘသည္ မိဖုရားသားအမိတို႔ကို ေက်းဇူး
သစၥာမဖ်က္ပဲ မင္းေျမွက္၍ေပးျငားေသာ္လည္း မိဖုရားကမူကား စိတ္မေျဖာင့္ ေက်းဇူးမသိပဲႏွင့္ သတ္လုိေသာအႀကံကိုႀကံသည္။
ကရင္ဘသည္ၿမိဳ႔ကြပ္ျဖစ္ေသာ္၍ၾသဇာအာဏာလည္းႀကီး၏။အမွုထမ္းလက္နက္ကိုင္တို႔လည္းသူ၏လက္အတြင္းမွာရွိ၏။ ငါတို႔သားအမိ
ကိုေခတၱသာမင္းေျမွာက္ထားေလသည္။ေနာင္ငါတို႔သားအမိကိုပယ္၍မင္းလုပ္လိမ့္မည္။သူမသတ္ခင္ ငါကဦးစြာသတ္မွေတာ္မည္ဟု
ေစတီတစ္ဆူတည္ၿပီးလွ်င္ အႏုေမာဒနာျပဳမည္ဟု ကရင္ဘကိုအခါခါဖိတ္ေခၚေစလွ်က္၊ကရင္ဘလာလွ်င္ အဆင္သင့္လုပ္ႀကံရန္
ဓါးလွံတို႔ကိုအဆင္သင့္ျမွဳပ္ႏွံလ်က္ေစာင့္ေနေလ၏။
ကရင္ဘလည္းဘုန္းကံရွိသူျဖစ္၍ မိဘုရားအခါခါေခၚဖန္မ်ားလာလွ်င္မိမိလူယံုတစ္ေယာက္ကုိေစ၍ အမွတ္မထင္ၾကည့္ေစေသာ္
ဓါးလွံျမွဳပ္လ်က္လူေစာင့္တို႕ကိုေတြ႔ျမင္လွ်င္ ကရင္ဘထံသုိ႔ အေၾကာင္းကိုေျပာၾကားေလလွ်င္ ေၾကာက္ရြံ႔ထိတ္လန္႔သည္ႏွင့္ စုရံုးမိသမွ်
ေသာသူတို႔ကိုေခၚ၍ ၿမိဳ႕တြင္းသို႔ ၀င္ေျပးၿပီးလွ်င္အၾကပ္အတည္း တံခါးပိတ္လ်က္ေနၾကကုန္၏။
ကရင္ဘလည္း မိန္းမႏွင့္ေယာက်္ားျဖစ္၍ အေဆာတလ်င္မလိုက္ဘဲၿမိဳ႔ျပင္ကသာ ၀ိုင္း၀န္းၿခံရံကာ အၾကပ္အတည္းေနၾကေသာ
ေၾကာင့္၊တစ္ႏွစ္ၾကာလွ်င္ ၿမိဳ႕တြင္းသားတို႔ အေနက်ဥ္းၾကပ္ၾကသည္ႏွင့္တံခါးကို ဖြင့္ေပးၾကေလလွ်င္ ၄င္းသားအမိကိုပယ္ရွားလ်က္
သကၠရာဇ္(၆၈၇)ခုႏွစ္တြင္ ကရင္ဘအုပ္စိုးေလသည္။
ကရင္ဘတြင္ကာသားေယာက်္ားေလးမရွိ သမီးတစ္ေယာက္သာရိွသည္။ ၄င္းသမီးကုိ လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီႏွင့္ လက္ထပ္၍
သမက္ျပဳေလသည္။ ကရင္ဘမင္းသည္ အေရွ႕ဘက္သို႔ေျပာင္းေရြ႕လ်က္ (ဒြါရာ၀တီ)ၿမိဳ႕ကိုတည္၍စံေလ၏။ ကရင္ဘသည္ အရြယ္ငယ္စဥ္
ကအကုသိုလ္အမွုႏွင့္ မုဆုိးလုပ္ဖူးေသာ္လည္း ယခုမင္းျဖစ္သည့္အခါ တရားႏွင့္အညီ အုပ္စိုးသည့္အတြက္ ၿမိဳ႕ရြာတိုးတတ္စည္ကား
သည္ႏွင့္ ျမတ္ေစာညီေနာင္၊ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာင္ေစတီတို႔ကို ျပဳျပင္ေတာ္မူ၍ ေရႊလံုးျပည့္ခ်ေတာ္မူသည္။ ဤကဲ့သို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမွု
တို႔ကိုမ်ားစြာျပဳလ်က္ အိမ္နိမ့္(၇၃)၊စည္းစိမ္(၁၇)ႏွစ္၊သက္ေတာ္(၉၀)ျပည့္တြင္ ဒြါရာ၀တီၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလသည္။
လက်ာ္ေဇယ်ပ်ံခ်ီ
ကရင္ဘအနိစၥေရာက္လွ်င္ ၄င္းသားမက္လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီ မင္းျပဳေလသည္။ ၄င္းမင္းလည္းျမတ္ေစာညီေနာင္ေစတီေတာ္၊
ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာက္ေစတီေတာ္မ်ားကို ေရႊလံုးေတာ္ျပည့္ခ်ေတာ္မူေလသည္။ ၄င္းမင္းျဖစ္၍(၂)ႏွစ္ရွိလွ်င္ညီေတာ္ ေထာက္ေလွခါး
လုပ္ႀကံ၍အနိစၥေရာက္ေလသည္။
ေထာက္ေလွခါး
လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီ အနိစၥေရာက္လွ်င္ ၄င္းညီေထာက္ေလွခါးမင္းျပဳေလ၏။၄င္းေထာက္ေလွခါးမင္းျပဳ၍ (၁)ႏွစ္ႏွင့္(၉)လ
ရွိလွ်င္ သိန္းပကားလုပ္ႀကံ၍ သကၠရာဇ္(၇၀၈) ခုႏွစ္တြင္မင္းျပဳေလ၏။
ထိုမင္း၏သားျဖစ္ေသာ ပ်ံခ်ီႀကီးသည္ ဘခင္သိန္းပကားမင္းႏွင့္ အေနအထိုင္၊အသြားအလာ သေဘာမတူၾကေသာေၾကာင့္
တိတ္တဆိတ္ထြက္သြား၍ပဲခူး၌ေနေလ၏။သိန္းပကားမင္း စည္းစိမ္(၁၇)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္ (၇၂၅)ခုႏွစ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလ၏။
ေတာင္ငူရာဇ၀င္ေတြကက်န္ေသးတယ္ရွင့္...ဆက္ေရးပါဦးမယ္..
ေခါင္းစဥ္ - ေတာင္ငူရာဇ၀င္
သိလင့္ကစား
ငါ့ရဲ႕အိပ္ယာထဲ
ၾကမ္းပိုးတစ္ေကာင္
လမ္းမွားလို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္
ဖမ္းယူလို႔သတ္လိုက္တာ
နံမယ္မွန္းသိတယ္
ဒါေပမယ့္ ငါနမ္းၾကည့္ခဲ့မိတယ္...............
ငါ့ရဲ႕ရင္ထဲကို
ေကာင္မေလးတေယာက္
လမ္းမွားလို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္
အသဲခြဲသြားမယ္မွန္းသိတယ္
ဒါေပမယ္ေပါ့.......................
ငါေလရူးမိုက္စြာနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့မိေလရဲ႕
Come Rain
မင္းမသိေသးတဲ့ အနံ႕ဆိုး
7/1/08
မင္း ႐ိုးတယ္လို႕ မဆိုလိုဘူး….
၀ံပုေလြလုပ္ရမယ္လို႕လည္း မေျပာလိုပါဘူး…
မင္းေကာင္းမေလးက သိပ္ခ်စ္တတ္တယ္တဲ့လား….
မင္းပီတီေတြမွာ ေသြးတစ္စက္ေတာ့ မစြန္းေစခ်င္ဘူး….
ေနာက္ကြယ္မွာ
အျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ ေျမနီလမ္းေပၚလိမ့္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား….
အဲ့ဒီ ကန္ေဘာင္ေပၚက ျမက္ေတြ ေခြလွိမ့္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား….
မင္းေပးထားတဲ့ နာရီေလးကေတာ့ အဲ့အခ်ိန္မွာ ႀကိဳးျပဳတ္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား…
မင္းေကာင္မေလးက
ညညဆို မင္းကို သတိရတဲ့စိတ္နဲ႕ အိပ္မရလို႕ဆို…….
လမ္းထိပ္ခဏခဏနဲ႕
အေဆာင္ကို မလွိမ့္တပတ္လုပ္ၿပီး
မဂိုလမ္းက ထိပ္ေျပာင္နဲ႕ Club ေတြ ေျပာင္းေျပာင္းတက္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား…..
မင္းကေတာ့ သိုသိပ္စြာ ယိုဖိတ္ေနတာ…
မင္းေကာင္မေလးကေတာ ့ဖြာလန္က်ဲလို႕….
အတင္းတိုးေ၀ွ႕တတ္တဲ့ သူ႕အေၾကာင္းေတြ မင္းမသိပါဘူး…
မင္းစိတ္ကူးထဲက လမင္းက
ျပတင္းေပါက္ျဖစ္ေနတာ မင္းမသိဘူး…
မင္း႐ိွတဲ့ ကမၻာကေန အျပင္ကိုလည္း ထြက္ၾကည့္ဦး…….
ဒါဆို မင္းပထမဆံုးရလိုက္မွာက
ေလေျပကသယ္လာမယ့္ အနံ႕ဆိုးေတြ……
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)
ေခါင္းစဥ္ - ကဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ျဖတ္သန္းသြားေသာ အိပ္မက္
ကၽြန္ေတာ္အခုတစ္ေလာ မစိမ္းလန္းဘူး
ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္တာက သူ႕နဲ႔ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္....
သူ႕ဘက္က ျပန္လာတာက
ႏွစ္ အခ်ိဳး တစ္.... .... ...
ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ရယ္
သူ႕ဘက္က ကစားတယ္ ...
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကပဲ ဇာတ္နာေပးရမလား၊
ေသဆိုေသ၊ ရွင္ဆိုရွင္ ၊
ကၽြန္ေတာ့္ကို သူက အစိုးရတယ္.... .... ....
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေလွာ္ခတ္သြားတဲ့
သူ႕ရဲ႕ ေရေမႊးနံ႕ေလးပါ....
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ဘယ္ေတာ့မဆို
အလံျဖဴေလး တလြင့္လြင့္နဲ႔ေပါ့ေလ.... .... ...
ေသမယ္ဆို ေသလို႔ရတယ္
သူ႕အေၾကာင္းက ဗိုင္းရပ္လို
တြယ္ကပ္ၿငိ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို စားေသာက္
စီးဆင္းေနတဲ့မူးျမစ္ႀကီးထဲ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းမေဖၚႏိုင္အား.... .... ....
ေတာင္ငူႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူပြဲ (အပိုင္း-၄၊ တပည္႔ေတာ္တို႔ကို စြန္႔ေတာ္မူပါဘုရား)
6/25/08
ဘုရားမ်ားၾကြခ်ီရာလမ္းတေလွ်ာက္မွာေတာ့ ၾကိဳတင္ႏွိဳးေဆာ္ထားတာမို႔ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွ မိမိတို႔အိမ္ေရွ႔တြင္ စားပြဲၾကီးငယ္မ်ားျဖင့္ သစ္သီးမ်ိဳးစံု၊ မုန္႔မိ်ဳးစံု၊ သၾကားလံုးမ်ား၊ ဖေယာင္းတိုင္မ်ား၊ အေမႊးတိုင္မ်ား၊ ဆြမ္းဆန္မ်ား အစရွိတဲ့ လွဴဖြယ္ဝတၳဳအစုစုတုိ႔ကို အသင့္ခင္းက်င္းျပီးျဖစ္ေနပါျပီ။ အာရုဏ္ဆြမ္းခံထြက္လိုက္ပါၾကေသာ ကုသိုလ္ရွင္လူငယ္ေမာင္မယ္အေပါင္းတို႔အား အေကၽြးအေမြးျဖင့္ ဧည့္ခံၾကေသာ အလွဴရွင္မ်ားမွာေပါမ်ားလွပါတယ္။ ၾကာဆံဟင္းခါး၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခို္င္မုန္႔တီ၊ ပဲသုပ္၊ တို႔ဟူးသုပ္၊ ေဆးေပါင္းခတဲ့ မယ္ဇလီဖူးသုပ္၊ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္၊ မုန္႔မ်ိဳးစံု၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ပလာတာ၊ စမူဆာ အစရွိသျဖင့္ အမယ္စံုလင္လွပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ လွဴတန္းၾကသူမ်ားအား ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သရာမွာ ႒ာန္ကရိုဏ္းက်က် ရြတ္ေအာ္ေပးႏိုင္သူပါဝင္တဲ့ အဖြဲ႔ကေတာ့ အဆင္ေျပလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ အမ်ားစုဆုေပးေလ့ရွိတဲ့ “ယခုျပဳရ ကုသလေၾကာင့္ ေဇာတိက၊ ဇဋိလ၊ .... ၊..... အစရွိေသာ သူေ႒းၾကီးေလးဦးကဲ့သို႔ ေပး၍မကုန္ လွဴ၍မခမ္း ပဒုမၼာေရႊၾကာပန္းကဲ့သို႔ ပြင့္လန္းေတာ္မူႏုိင္ၾကပါေစခင္ဗ်ား“ဆိုတဲ့ဆုေတာင္းစာကိုသာ တြင္တြင္ရြတ္ဆိုရပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ေနာက္ကသူေ႒းၾကီးႏွစ္ဦးနာမည္မွာ အလြဲလြဲအမွားမွား၊ တစ္ခါတစ္ခါ သူေ႒းၾကီးႏွစ္ဦးမွာ ေပ်ာက္လိုေပ်ာက္ျဖင့္ သာဓုေခၚသံသာ က်ယ္က်ယ္ဟိန္းထြက္လာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခါ အျခားအဖြဲ႔ကေန “ဟိုဖက္အဖြဲ႔ေတြ သူေ႒းႏွစ္ေယာက္ဘယ္ေပ်ာက္သြားလဲ“ လွမ္းေအာ္ေမးၾက၊ “ေနာက္မွာ ၾကာဇံဟင္းခါးေသာက္ရင္း က်န္ခဲ့လို႔ေဟ့“ လို႔ေျဖၾကရင္း စေနာက္ၾကတယ္။ တစ္ခါ “ဟိုအဖြဲ႔ေတြ သစ္သီးဗန္းထဲက လိေမၼာ္သီးေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္လဲေဟ့“ ဆိုျပီးလည္း ကီိိ်စားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ စတင္ၾကြခ်ီကတည္းက “အရွင္ဘုရား တပည္႔ေတာ္တို႔ကို စြန္႔ေတာ္မူပါဘုရား“ ဆိုျပီး ဘုရားရွင္ထံမွာ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားျပီးသားပါ။ ဒီေတာ့ အလွဴရွင္ရဲ့ လွဴဖြယ္ေတြအတြက္ ႏွစ္ထပ္ကြမ္းကုသိုလ္ရပါတယ္ေလ။ ညသန္းေခါင္ထဲက မနက္ရွင္းရွင္းလင္းသည္အထိ တစ္ျမိဳ႔လုံးအႏွ႔ံ ပင့္ေဆာင္ရတာမို႔ ကေလးေတြ ဆာၾကမယ္ဆိုတာ အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ အေကၽြးအေမြးေတြက မ်ားလြန္းတဲ့ႏွစ္ဆိုရင္ေတာ့ သပိတ္ေတြ၊ ေတာင္းေတြ၊ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြေပၚမွာ မုန္႔ေတြလွ်ံေနေလ့ရွိပါတယ္။ ေဂါပကအဖြဲ႔ေတြက လွဴဖြယ္ေတြ ဘယ္လိုပင္လိုက္လံသိမ္းဆည္းေပးေသာ္ျငား ထက္သန္လွတဲ့ သဒၶါတရားေၾကာင့္ အင္မတန္မ်ားျပားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္ နဲ႔ လွဴဖြယ္ေတြဟာ မကုန္ႏို္င္ပါဘူး။ ဘုရားမ်ားၾကြခ်ီခဲ့ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားမွာ ထြန္းညွိပူေဇာ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္မ်ားကုိ လမ္းေဘးဝဲယာမ်ားမွာ ခ်ထြန္းခဲ့ၾကတာျဖင့္ တကယ့္ကို ေမႊးၾကိဳင္လင္းက်င္းေနပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေရကင္းသံတညံညံျဖင့္ ဆိုင္းဝိုင္းမွ တီးမွဳတ္လိုက္ပါပါတယ္။ ၠၠၠ ေကာင္းကင္က တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ လမင္းၾကီးရဲ့ အလင္းေရာင္ေတြနဲ႔အတူ ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားေတြရဲ့ ထက္သန္တဲ့သဒၶါတရားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္ငူျမိဳ႔ေလးကို ရစ္သိုင္းလႊမ္းျခဳံထားပါေတာ့တယ္။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာင္ငူသူ၊ ေတာင္ငူသားေတြဟာ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသေတြ ေရာက္ေနပါေစ ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္နီးလာရင္ ျပန္ႏိုင္တဲ့သူေတြက ဒီပြဲကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ျပန္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ တစ္ျခားျမိဳ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပါ ဒီပြဲေလးကို အပါေခၚပါတယ္။ ဒီအခိ်န္ဆို သံေတာင္-ပသိေခ်ာင္း အပန္းေျဖစခန္း ကလည္း အေတာ္ကို သြားလာလို႔ ေျခခင္းလက္ခင္းသာေနပါျပီ။)
Subscribe to:
Comment Feed (RSS)
