ျဖဴေလ်ာ့ေလ်ာ့ ကမာၻႀကီးထဲ
ငါ့ရင္နဲ႕ ရင္းခဲ့တဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ဟာ
အေပါစားပ်က္လံုး တစ္ခုအျဖစ္
ေကာက္ႏုတ္ခံခဲ့ရတယ္ .......
မင္းအနားမွာ ေနခ်င္ေသးလို႕
အႀကိမ္ႀကိမ္ ငါကိုယ္တိုင္ပဲ
အရႈံးေပးခဲ့သမွ်ေတြအတြက္
အႏိုင္ယူရက္ခဲ့ဦးေပါ့ .......
အဆံုးသတ္ပံုက
တံခါးပတၱာၾကား
အိမ္ေျမွာင္အၿမီးျပတ္ေလးလို
အခ်စ္ေဇာေတြ တဆတ္ဆတ္ခါလို႕ .........။ ။
ေတာင္ငူဘေလာ့ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေလးတစ္ခုဖန္တီးလိုက္ပါၿပီ။ |
ေက်းဇူးျပဳၿပီး ေမးခြန္းမ်ားသာေမးေပးေစလိုပါတယ္ |
ရင္ကြဲနာ
7/3/09
မ်က္ရည္ညမ်ား
8/19/08
အမွတ္တမဲ႔မို႕
မင္းရဲ႕ ရုတ္တရက္ ထိုးႏွက္မႈဟာ
အားနည္းခ်က္ေတြရဲ႕ ၾကားထဲကို
တိတ္တဆိတ္နဲ႕ အေရာက္....´
အဲ့ဒါ...
မိုးလင္းေပါက္ခဲ့ေပါင္းမ်ားတဲ့
ငါ့ညေတြမ်ားစြာရဲ႕
ျဖစ္တည္မႈ နိဒါန္း.....
ကဲ.....
ၾကည့္စမ္းပါဦး ကေလးရယ္.....
မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲေနေသးလားလို႕..... ။ ။
အိပ္မက္စည္း
8/17/08
မေတြ႕ခ်င္လည္း
ေခါင္းေမာ့လွည့္ထြက္
မင္းသြားရက္ေပါ႔
ငါအလိုက္သိ ပါတယ္ေလ...
မေျပာခ်င္လည္း
ေရငုံတိတ္ဆိတ္
မင္းႏႈတ္ပိတ္ေပါ႔
ငါနားလည္ေပးပါ႔မယ္ေလ...
မခ်စ္ခ်င္လည္း
ေက်ာခိုင္းစြန္႔ပစ္
မင္းထားရစ္ေတာ့
ငါသိတတ္ပါတယ္ေလ...
ငါကေတာ့.....
မေမ့ခ်င္လည္း
ေမ့ခ်င္ရဲေအာင္
မ်က္လံုးဇြတ္မွိတ္
ႀကိဳးစားအိပ္မယ္
အိပ္မက္ထဲေတာ႔ မလာနဲ႔ေနာ္ ..... ။ ။
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၃)
8/5/08
စုကၠေတးမင္း
စုကၠေတးမင္းသည္မင္းျဖစ္၍(၃ႏွစ္၈လ)တြင္ မင္းေဘာင္းကား
လုပ္ႀကံ၍ သကၠရာဇ္(၇၄၀)တြင္အနိစၥေရာက္သည္။
မင္းေဘာင္းကားစည္းစိမ္ (၁၄)ႏွစ္တြင္ တစ္ခုေသာေရာဂါႏွင့္
အနိစၥေရာက္သည္။
မင္းေစာဦး
မင္းေဘာင္းကားအနိစၥေရာက္ေလလွ်င္ သကၠရာဇ(၇၅၄)တြင္
အ၀ဘုရင္မင္းျမတ္က မင္းေစာဦးကို ေတာင္ငူၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္၍
အုပ္စိုးေစသည္။မင္းေစာဦးအုပ္စိုး၍တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္ အ၀ဘုရင္မင္းႀကီး
စြာေစာ္ကဲက ငါ့ကၽြန္အသက္ငယ္ေသးသည္။တိုင္းစြန္ျပည္နားႏွင့္
မေလ်ာ္ အပါးေတာ္မွာခစားရမည္ဆို၍ မင္းေစာဦးကိုအ၀သို႔ေခၚယူၿပီးလွ်င္
သကၠရာဇ္(၇၅၅)တြင္ မင္းေနမိကိုေတာင္ငူၿမိဳ႕အုပ္စိုးရန္ေစလႊတ္လိုက္ေလ၏။
မင္းေနမိ
မင္းေနမိသည္ေတာင္ငူၿမိဳ႕တြင္ တရားသျဖင့္အုပ္စိုး၍ျမတ္ေစာညီေနာင္
ေစတီေတာ္၊ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာက္ေစတီေတာ္တို႔ကို ေရႊလံုးေတာ္ျပည့္ခ်ေတာ္မူ
၍ကုသိုလ္ေကာင္းမွု႔မ်ားစြာျပဳလ်က္ စည္းစိမ္(၁၀)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္(၇၆၅)ခုႏွစ္တြင္
အနိစၥေရာက္သည္။
လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံ
သကၠရာဇ္(၇၆၅)ခုႏွစ္တြင္ အ၀ဘုရင္မင္းေခါင္ႀကီးက မိမိေက်းကၽြန္
ငခင္ညိဳကို လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံဟူေသာအမည္ႏွင့္ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။
၄င္းလက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံအုပ္စိုး၍၃ႏွစ္ရွိလွ်င္အ၀ဘုရင္မင္းေခါင္ႀကီးက ငါ့ကၽြန္
အသက္ေတာ္ႀကီးၿပီ၊ၿမိဳ႕ရြာအစြန္အဖ်ားႏွင့္မသင့္ေတာ္ အပါးေတာ္မွာခစားရမည္ဟု
ေတာင္ငူမွႏွုတ္သိမ္း၍ျပဥ္စဥ္ၿမိဳ႕ကိုစားေစ၏။
စကုစားသခၤယာ
လက်ာ္ေဇယ်သႀကၤ ံကိုႏွုတ္သိမ္းၿပီးလွ်င္ စကုၿမိဳ႕စားသခၤယာအ၀မင္းေခါင္
ႀကီးကေပး၍ သကၠရာဇ္(၇၆၈)ခုႏွစ္တြင္ေတာင္ငူကိုအုပ္စိုးေစ၏။ ၄င္းမင္းၿပဳ၍(၄)ႏွစ္
ရွိလွ်င္ အနိစၥေရာက္ေလ၏။
သခၤယာငယ္
သခၤယာႀကီးမရွိလွ်င္ ၄င္း၏သားကို အဘသခၤယာအမည္ကိုေပး၍ သကၠရာဇ္
(၇၇၂) တြင္ အ၀ၿမိဳ႕ဘုရင္ကထပ္မံ၍ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကိုအုပ္စိုးေစသည္။ သခၤယာမင္း
ျဖစ္၍တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔လုပ္ႀကံ၍အနိစၥေရာက္ေလ၏။ရွမ္းတို႔အုပ္စိုးသည္ႏွင့္
ေတာင္ငူမွာမင္းတစ္နွစ္လပ္ေလ၏။
ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စား
ရွမ္းတို႔ေတာင္ငူမွာမရွိလွ်င္ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စားေမာင္အုပ္ကို အ၀ဘုရင္က
အုပ္စိုးေစလႊတ္ေစ၏။ ေတာင္ငူတြင္ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕စားေမာင္အုပ္တစ္ႏွစ္ရွိလွ်င္
ေမာင္အုပ္ကိုေခၚေတာ္မူ၍ ဗညာဒးယံကိုေစလႊတ္အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။
ဗညားယံ
ဗညားယံကို အ၀ဘုရင္ေစလႊတ္၍ ေတာင္ငူၿမိဳ႕မွာ(၃)ႏွစ္ရွိလွ်င္ဗညားယံကို
ေခၚေတာ္မူ၍ ေစာလူးသခၤယာကိုေပးေတာ္မူသည္။
ခ်စ္ညီမေလးသို႔
7/14/08
ခ်စ္တယ္
ဖြင့္ေျပာခ်င္ရက္ ေျပာမထြက္ဘူး
ရင္မွာၿမိဳသိပ္ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္
ရင္တြင္းကိန္းေအာင္း ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို
ကဗ်ာသံစဥ္ စာသားဆင္၍
ေရးခဲ့မိၿပီ
သံစဥ္စာသား ခ်စ္ကဗ်ာမ်ားကို
ဦးေႏွာက္အေတြး ႏွလံုးေသြးျဖင့္
ေရးလို႔ေျပာမည္ ခ်စ္တဲ့သူ႔ဆီ
ေကာင္မေလးရယ္ ခဏေလးေစာင့္ပါ
ေရး - ေအာင္ေအာင္ --- လွ်ပ္စစ္(ေတာင္ငူ)
အခ်စ္ေလးမုန္႕ဟင္းခါး
7/11/08
ခ်စ္ေလး=ေယာက္ဖ တို႕ဆိုင္
အမည္မွာေတာ့ခါးၿပီး၊ စာၾကည့္ေတာ့မခါးဘူးဆိုတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးေကာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ေလး....
ဗိုလ္မွဴးဖိုးကြန္းလမ္း၊ ရႊန္းလဲ့ Game ဆိုင္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဆိုင္နာမည္ကေတာ့ ေက်းဇူးရွင္လို႕ေခၚပါတယ္...
အဲဒီတြန္းလွဲေလးဟာ ညေန ၅း၀၀ ေနာက္ပိုင္းမွ ည ၁၁း၀၀ အထိ ေရာင္းပါတယ္...
မင္းေလးရဲ႕ဆိုင္နာမည္(ေက်းဇူးရွင္)ကို အမည္ေျပာင္းသင့္ပါတယ္...
မင္းေလးရဲ႕အလွအပေလးက ပုလဲေလးကို ၀င္းလတ္ေတာက္ပလွပလြန္းေတာ့ ျမင္သူတိုင္းေငးေမာၾကည့္ၾကတာအမွန္ပါပဲ....
မင္းေလးရဲ႕ အလွေၾကာင့္မုန္႕ဟင္းခါးမႀကိဳက္တက္တဲ့ ေကာင္ေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ မုန္႕ဟင္းခါးကို အသဲစြဲျဖစ္သြားၾကပါၿပီး၊ (မုန္႕ဟင္းခါးရဲ႕ လက္ရာေလးကလည္းေကာင္း၊ မင္းေလးရဲ႕အလွကလည္း ပုလဲေလးလို၀င္းလဲေတာက္ပေတာ့ ......)စားရတဲ့သူေတြအတြက္အဆင္ေျပတာေပါ့
မင္းေလး....ဆိုင္မွာ မုန္႕ဟင္းခါးေရာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ဆို....လာစားၾကတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတာကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရပါတယ္....မင္းေလးရဲ႕ အလွကိုၾကည့္ရတဲ့ စားသံုးသူေတြရဲ႕ မ်က္လံုးသအိမ္ေတြဟာ မင္းေလးဘက္ဆီကို လွည့္ၾကည့္ေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕ရပါတယ္.......
မင္းေလးမရွိတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ဆိုင္ေရွ႕ကေနျဖတ္သြားၿပီး ေယာက္ဖေရ လို႕ေခၚသြားၾကတယ္....(ေဟ့ ေယာက္ဖကိုေပါက္ ေနေကာင္းလား....)2 ..ေအာ္သြားၾကပါတယ္...
ဒါေၾကာင့္ မင္းေလးတို႕ရဲ႕ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္နာမည္ကို ခ်စ္ေလး(သို႕)ေယာက္ဖ ဆိုတဲ့နာမည္ေတာင္ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္.....ဆိုတာကို ေျပာၾကားရင္း......
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၂)
7/6/08
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၂)
မုဆိုးကရင္ဘ
ထီးလိွုင္အသည္သား ငတက္ခါးသည္ မုဆိုးအမွုကိုျပဳရန္ ေတာသို႔သြားသျဖင့္တစ္ေန႔ေသာအခါ မိမိ၀တ္ေသာအကၤ်ီကိုခၽြတ္၍
ေျမတြင္ေခတၱပံုထားရာ ေျမြငန္းႀကီးတစ္ေကာင္သည္ အကၤ်ီေပၚသို႔တတ္လ်က္ ေခြေနသည္ကို ကရင္ဘျမင္ေလလွ်င္ ေခ်ာက္လွန္႔ရာ
ေျမြငန္းႀကီးသည္ ရွုးရွုးဟူေသာအသံကိုျပဳလ်က္ေတာင္အရပ္သို႕ ထြက္သြားေလ၏။ ဤအေၾကာင္းကို ထီးလိွုင္ဆရာေတာ္အားေလွ်ာက္ထား
လွ်င္ ဆရာေတာ္က သင္သည္ေျမငန္းသြားေသာ ေတာင္အရပ္သို႔ေျပာင္းေရြ႕သြားလွ်င္ မုခ်သူေကာင္းျဖစ္လတံ့ေသာ ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္လိမ့္မည္
ငါထင္သည္။ မၾကာခင္ ေျပာင္းသြားေလဟုဆိုေသာေၾကာင့္ ထီးလွုိင္ဆရာေတာ္စကားကို လြန္စြာယံုၾကည္သျဖင့္ ထီးလွိုင္အရပ္မွေတာင္ဘက္
ျဖစ္ေသာ ကင္းသာအရပ္သို႔ေျပာင္းေနေသာအခါ သ၀န္ညီေနာင္ႏွင့္ေတြ႔ၾက၍ ကတိသစၥာျခင္း ခံၾကရေလသည္။
မုဆိုးငတတ္ခါးကို က၇င္ဘဟုေခၚျခင္းကား မိဘေသဆံုးသြားေသာကရင္မငယ္တစ္ေယာက္ကို ေကာက္ယူေမြးစားထားေသာေၾကာင့္
၄င္းတို႕လင္မယားကိုကရင္ဘ ကရင္မိဟုေခၚတြင္ေလသည္။
သ၀န္ႀကီးသည္ကား လျပည့္လကြယ္ေန႕တိုင္း ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါတို႔ႏွင့္တကြ ျမတ္ေစာညီေနာင္ေစတီေတာ္၊ ရွင္ပင္ေက်ာက္
ေဆာက္ေစတီေတာ္တို႔ကိုဖူးေမွ်ာ္လွဴဒါန္းပူေဇာ္ရန္ထြက္ေလ့ရွိသည္။ အခါတစ္ပါးသ၀န္ႀကီးဘုရားဖူးသြားရာတြင္ ညီသ၀န္ငယ္လုပ္ႀကံ၍
အနိစၥေရာက္ေလသည္။ သ၀န္ႀကီးသည္ အိမ္နိမ့္(၂၀)ႏွစ္ႏွင့္နန္းစည္းစိမ္(၁၈)ႏွစ္၊သက္ေတာ္(၃၈)ႏွစ္သကၠရာဇ္(၆၇၉)တြင္အနိစၥေရာက္
ေလသတည္း။
သ၀န္ငယ္
သ၀န္ႀကီးအနိစၥေရာက္လွ်င္ ထိုသကၠရာဇ္တြင္မွာပင္ ေတာင္ငူကို သ၀န္ငယ္အုပ္စိုးေလသည္။ဆိုအခါ ကရင္ဘကိုမုဆိုးေနရာမွ
ေခၚေတာ္မူ၍ ၿမိဳ႕ကြပ္အရာကိုေပးေလ၏။ သ၀န္ငယလည္းမ်ားစြာေသာကုသိုလ္ေကာင္းမွု႕ကိုျပဳလ်က္ အိမ္နိမ့္(၃၆)ႏွစ္၊စည္းစိမ္(၇)ႏွစ္
စိုးစံ၍သက္ေတာ္ (၄၃)ႏွစ္၊ သကၠရာဇ္(၆၈၆)ခုႏွစ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလသည္။
မိဖုရားေစာစလာႏွင့္သားေစာႏွစ္
သ၀န္ငယ္မရွိေလလွ်င္ (၉)ႏွစ္သားျဖစ္ေသာ သားေတာ္ေစာႏွစ္ႏွင့္ သ၀န္ငယ္၏မိဖုရားေစာစလာတို႔ကို ကရင္ဘက ၾကည့္ရွဳ႕
ေစာင္မလိက္မင္းျပဳေစ၏။ ကရင္ဘမွာမူကား ၿမိဳ႕ကြပ္အရာႏွင့္ပင္ေနေလသည္။ၿမိဳ႕ကြပ္ကရင္ဘသည္ မိဖုရားသားအမိတို႔ကို ေက်းဇူး
သစၥာမဖ်က္ပဲ မင္းေျမွက္၍ေပးျငားေသာ္လည္း မိဖုရားကမူကား စိတ္မေျဖာင့္ ေက်းဇူးမသိပဲႏွင့္ သတ္လုိေသာအႀကံကိုႀကံသည္။
ကရင္ဘသည္ၿမိဳ႔ကြပ္ျဖစ္ေသာ္၍ၾသဇာအာဏာလည္းႀကီး၏။အမွုထမ္းလက္နက္ကိုင္တို႔လည္းသူ၏လက္အတြင္းမွာရွိ၏။ ငါတို႔သားအမိ
ကိုေခတၱသာမင္းေျမွာက္ထားေလသည္။ေနာင္ငါတို႔သားအမိကိုပယ္၍မင္းလုပ္လိမ့္မည္။သူမသတ္ခင္ ငါကဦးစြာသတ္မွေတာ္မည္ဟု
ေစတီတစ္ဆူတည္ၿပီးလွ်င္ အႏုေမာဒနာျပဳမည္ဟု ကရင္ဘကိုအခါခါဖိတ္ေခၚေစလွ်က္၊ကရင္ဘလာလွ်င္ အဆင္သင့္လုပ္ႀကံရန္
ဓါးလွံတို႔ကိုအဆင္သင့္ျမွဳပ္ႏွံလ်က္ေစာင့္ေနေလ၏။
ကရင္ဘလည္းဘုန္းကံရွိသူျဖစ္၍ မိဘုရားအခါခါေခၚဖန္မ်ားလာလွ်င္မိမိလူယံုတစ္ေယာက္ကုိေစ၍ အမွတ္မထင္ၾကည့္ေစေသာ္
ဓါးလွံျမွဳပ္လ်က္လူေစာင့္တို႕ကိုေတြ႔ျမင္လွ်င္ ကရင္ဘထံသုိ႔ အေၾကာင္းကိုေျပာၾကားေလလွ်င္ ေၾကာက္ရြံ႔ထိတ္လန္႔သည္ႏွင့္ စုရံုးမိသမွ်
ေသာသူတို႔ကိုေခၚ၍ ၿမိဳ႕တြင္းသို႔ ၀င္ေျပးၿပီးလွ်င္အၾကပ္အတည္း တံခါးပိတ္လ်က္ေနၾကကုန္၏။
ကရင္ဘလည္း မိန္းမႏွင့္ေယာက်္ားျဖစ္၍ အေဆာတလ်င္မလိုက္ဘဲၿမိဳ႔ျပင္ကသာ ၀ိုင္း၀န္းၿခံရံကာ အၾကပ္အတည္းေနၾကေသာ
ေၾကာင့္၊တစ္ႏွစ္ၾကာလွ်င္ ၿမိဳ႕တြင္းသားတို႔ အေနက်ဥ္းၾကပ္ၾကသည္ႏွင့္တံခါးကို ဖြင့္ေပးၾကေလလွ်င္ ၄င္းသားအမိကိုပယ္ရွားလ်က္
သကၠရာဇ္(၆၈၇)ခုႏွစ္တြင္ ကရင္ဘအုပ္စိုးေလသည္။
ကရင္ဘတြင္ကာသားေယာက်္ားေလးမရွိ သမီးတစ္ေယာက္သာရိွသည္။ ၄င္းသမီးကုိ လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီႏွင့္ လက္ထပ္၍
သမက္ျပဳေလသည္။ ကရင္ဘမင္းသည္ အေရွ႕ဘက္သို႔ေျပာင္းေရြ႕လ်က္ (ဒြါရာ၀တီ)ၿမိဳ႕ကိုတည္၍စံေလ၏။ ကရင္ဘသည္ အရြယ္ငယ္စဥ္
ကအကုသိုလ္အမွုႏွင့္ မုဆုိးလုပ္ဖူးေသာ္လည္း ယခုမင္းျဖစ္သည့္အခါ တရားႏွင့္အညီ အုပ္စိုးသည့္အတြက္ ၿမိဳ႕ရြာတိုးတတ္စည္ကား
သည္ႏွင့္ ျမတ္ေစာညီေနာင္၊ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာင္ေစတီတို႔ကို ျပဳျပင္ေတာ္မူ၍ ေရႊလံုးျပည့္ခ်ေတာ္မူသည္။ ဤကဲ့သို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမွု
တို႔ကိုမ်ားစြာျပဳလ်က္ အိမ္နိမ့္(၇၃)၊စည္းစိမ္(၁၇)ႏွစ္၊သက္ေတာ္(၉၀)ျပည့္တြင္ ဒြါရာ၀တီၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလသည္။
လက်ာ္ေဇယ်ပ်ံခ်ီ
ကရင္ဘအနိစၥေရာက္လွ်င္ ၄င္းသားမက္လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီ မင္းျပဳေလသည္။ ၄င္းမင္းလည္းျမတ္ေစာညီေနာင္ေစတီေတာ္၊
ရွင္ပင္ေက်ာက္ေဆာက္ေစတီေတာ္မ်ားကို ေရႊလံုးေတာ္ျပည့္ခ်ေတာ္မူေလသည္။ ၄င္းမင္းျဖစ္၍(၂)ႏွစ္ရွိလွ်င္ညီေတာ္ ေထာက္ေလွခါး
လုပ္ႀကံ၍အနိစၥေရာက္ေလသည္။
ေထာက္ေလွခါး
လက်္ာေဇယ်ပ်ံခ်ီ အနိစၥေရာက္လွ်င္ ၄င္းညီေထာက္ေလွခါးမင္းျပဳေလ၏။၄င္းေထာက္ေလွခါးမင္းျပဳ၍ (၁)ႏွစ္ႏွင့္(၉)လ
ရွိလွ်င္ သိန္းပကားလုပ္ႀကံ၍ သကၠရာဇ္(၇၀၈) ခုႏွစ္တြင္မင္းျပဳေလ၏။
ထိုမင္း၏သားျဖစ္ေသာ ပ်ံခ်ီႀကီးသည္ ဘခင္သိန္းပကားမင္းႏွင့္ အေနအထိုင္၊အသြားအလာ သေဘာမတူၾကေသာေၾကာင့္
တိတ္တဆိတ္ထြက္သြား၍ပဲခူး၌ေနေလ၏။သိန္းပကားမင္း စည္းစိမ္(၁၇)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္ (၇၂၅)ခုႏွစ္တြင္ အနိစၥေရာက္ေလ၏။
ေတာင္ငူရာဇ၀င္ေတြကက်န္ေသးတယ္ရွင့္...ဆက္ေရးပါဦးမယ္..
သိလင့္ကစား
ငါ့ရဲ႕အိပ္ယာထဲ
ၾကမ္းပိုးတစ္ေကာင္
လမ္းမွားလို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္
ဖမ္းယူလို႔သတ္လိုက္တာ
နံမယ္မွန္းသိတယ္
ဒါေပမယ့္ ငါနမ္းၾကည့္ခဲ့မိတယ္...............
ငါ့ရဲ႕ရင္ထဲကို
ေကာင္မေလးတေယာက္
လမ္းမွားလို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္
အသဲခြဲသြားမယ္မွန္းသိတယ္
ဒါေပမယ္ေပါ့.......................
ငါေလရူးမိုက္စြာနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့မိေလရဲ႕
Come Rain
မင္းမသိေသးတဲ့ အနံ႕ဆိုး
7/1/08
မင္း ႐ိုးတယ္လို႕ မဆိုလိုဘူး….
၀ံပုေလြလုပ္ရမယ္လို႕လည္း မေျပာလိုပါဘူး…
မင္းေကာင္းမေလးက သိပ္ခ်စ္တတ္တယ္တဲ့လား….
မင္းပီတီေတြမွာ ေသြးတစ္စက္ေတာ့ မစြန္းေစခ်င္ဘူး….
ေနာက္ကြယ္မွာ
အျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ ေျမနီလမ္းေပၚလိမ့္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား….
အဲ့ဒီ ကန္ေဘာင္ေပၚက ျမက္ေတြ ေခြလွိမ့္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား….
မင္းေပးထားတဲ့ နာရီေလးကေတာ့ အဲ့အခ်ိန္မွာ ႀကိဳးျပဳတ္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား…
မင္းေကာင္မေလးက
ညညဆို မင္းကို သတိရတဲ့စိတ္နဲ႕ အိပ္မရလို႕ဆို…….
လမ္းထိပ္ခဏခဏနဲ႕
အေဆာင္ကို မလွိမ့္တပတ္လုပ္ၿပီး
မဂိုလမ္းက ထိပ္ေျပာင္နဲ႕ Club ေတြ ေျပာင္းေျပာင္းတက္ေနတာ မင္းသိရဲ႕လား…..
မင္းကေတာ့ သိုသိပ္စြာ ယိုဖိတ္ေနတာ…
မင္းေကာင္မေလးကေတာ ့ဖြာလန္က်ဲလို႕….
အတင္းတိုးေ၀ွ႕တတ္တဲ့ သူ႕အေၾကာင္းေတြ မင္းမသိပါဘူး…
မင္းစိတ္ကူးထဲက လမင္းက
ျပတင္းေပါက္ျဖစ္ေနတာ မင္းမသိဘူး…
မင္း႐ိွတဲ့ ကမၻာကေန အျပင္ကိုလည္း ထြက္ၾကည့္ဦး…….
ဒါဆို မင္းပထမဆံုးရလိုက္မွာက
ေလေျပကသယ္လာမယ့္ အနံ႕ဆိုးေတြ……
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)
ကၽြန္ေတာ့္ကို ျဖတ္သန္းသြားေသာ အိပ္မက္
ကၽြန္ေတာ္အခုတစ္ေလာ မစိမ္းလန္းဘူး
ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္တာက သူ႕နဲ႔ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္....
သူ႕ဘက္က ျပန္လာတာက
ႏွစ္ အခ်ိဳး တစ္.... .... ...
ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ရယ္
သူ႕ဘက္က ကစားတယ္ ...
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကပဲ ဇာတ္နာေပးရမလား၊
ေသဆိုေသ၊ ရွင္ဆိုရွင္ ၊
ကၽြန္ေတာ့္ကို သူက အစိုးရတယ္.... .... ....
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေလွာ္ခတ္သြားတဲ့
သူ႕ရဲ႕ ေရေမႊးနံ႕ေလးပါ....
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ဘယ္ေတာ့မဆို
အလံျဖဴေလး တလြင့္လြင့္နဲ႔ေပါ့ေလ.... .... ...
ေသမယ္ဆို ေသလို႔ရတယ္
သူ႕အေၾကာင္းက ဗိုင္းရပ္လို
တြယ္ကပ္ၿငိ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို စားေသာက္
စီးဆင္းေနတဲ့မူးျမစ္ႀကီးထဲ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းမေဖၚႏိုင္အား.... .... ....
ေတာင္ငူႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူပြဲ (အပိုင္း-၄၊ တပည္႔ေတာ္တို႔ကို စြန္႔ေတာ္မူပါဘုရား)
6/25/08
ဘုရားမ်ားၾကြခ်ီရာလမ္းတေလွ်ာက္မွာေတာ့ ၾကိဳတင္ႏွိဳးေဆာ္ထားတာမို႔ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွ မိမိတို႔အိမ္ေရွ႔တြင္ စားပြဲၾကီးငယ္မ်ားျဖင့္ သစ္သီးမ်ိဳးစံု၊ မုန္႔မိ်ဳးစံု၊ သၾကားလံုးမ်ား၊ ဖေယာင္းတိုင္မ်ား၊ အေမႊးတိုင္မ်ား၊ ဆြမ္းဆန္မ်ား အစရွိတဲ့ လွဴဖြယ္ဝတၳဳအစုစုတုိ႔ကို အသင့္ခင္းက်င္းျပီးျဖစ္ေနပါျပီ။ အာရုဏ္ဆြမ္းခံထြက္လိုက္ပါၾကေသာ ကုသိုလ္ရွင္လူငယ္ေမာင္မယ္အေပါင္းတို႔အား အေကၽြးအေမြးျဖင့္ ဧည့္ခံၾကေသာ အလွဴရွင္မ်ားမွာေပါမ်ားလွပါတယ္။ ၾကာဆံဟင္းခါး၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခို္င္မုန္႔တီ၊ ပဲသုပ္၊ တို႔ဟူးသုပ္၊ ေဆးေပါင္းခတဲ့ မယ္ဇလီဖူးသုပ္၊ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္၊ မုန္႔မ်ိဳးစံု၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ပလာတာ၊ စမူဆာ အစရွိသျဖင့္ အမယ္စံုလင္လွပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ လွဴတန္းၾကသူမ်ားအား ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သရာမွာ ႒ာန္ကရိုဏ္းက်က် ရြတ္ေအာ္ေပးႏိုင္သူပါဝင္တဲ့ အဖြဲ႔ကေတာ့ အဆင္ေျပလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ အမ်ားစုဆုေပးေလ့ရွိတဲ့ “ယခုျပဳရ ကုသလေၾကာင့္ ေဇာတိက၊ ဇဋိလ၊ .... ၊..... အစရွိေသာ သူေ႒းၾကီးေလးဦးကဲ့သို႔ ေပး၍မကုန္ လွဴ၍မခမ္း ပဒုမၼာေရႊၾကာပန္းကဲ့သို႔ ပြင့္လန္းေတာ္မူႏုိင္ၾကပါေစခင္ဗ်ား“ဆိုတဲ့ဆုေတာင္းစာကိုသာ တြင္တြင္ရြတ္ဆိုရပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ေနာက္ကသူေ႒းၾကီးႏွစ္ဦးနာမည္မွာ အလြဲလြဲအမွားမွား၊ တစ္ခါတစ္ခါ သူေ႒းၾကီးႏွစ္ဦးမွာ ေပ်ာက္လိုေပ်ာက္ျဖင့္ သာဓုေခၚသံသာ က်ယ္က်ယ္ဟိန္းထြက္လာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခါ အျခားအဖြဲ႔ကေန “ဟိုဖက္အဖြဲ႔ေတြ သူေ႒းႏွစ္ေယာက္ဘယ္ေပ်ာက္သြားလဲ“ လွမ္းေအာ္ေမးၾက၊ “ေနာက္မွာ ၾကာဇံဟင္းခါးေသာက္ရင္း က်န္ခဲ့လို႔ေဟ့“ လို႔ေျဖၾကရင္း စေနာက္ၾကတယ္။ တစ္ခါ “ဟိုအဖြဲ႔ေတြ သစ္သီးဗန္းထဲက လိေမၼာ္သီးေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္လဲေဟ့“ ဆိုျပီးလည္း ကီိိ်စားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ စတင္ၾကြခ်ီကတည္းက “အရွင္ဘုရား တပည္႔ေတာ္တို႔ကို စြန္႔ေတာ္မူပါဘုရား“ ဆိုျပီး ဘုရားရွင္ထံမွာ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားျပီးသားပါ။ ဒီေတာ့ အလွဴရွင္ရဲ့ လွဴဖြယ္ေတြအတြက္ ႏွစ္ထပ္ကြမ္းကုသိုလ္ရပါတယ္ေလ။ ညသန္းေခါင္ထဲက မနက္ရွင္းရွင္းလင္းသည္အထိ တစ္ျမိဳ႔လုံးအႏွ႔ံ ပင့္ေဆာင္ရတာမို႔ ကေလးေတြ ဆာၾကမယ္ဆိုတာ အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ အေကၽြးအေမြးေတြက မ်ားလြန္းတဲ့ႏွစ္ဆိုရင္ေတာ့ သပိတ္ေတြ၊ ေတာင္းေတြ၊ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြေပၚမွာ မုန္႔ေတြလွ်ံေနေလ့ရွိပါတယ္။ ေဂါပကအဖြဲ႔ေတြက လွဴဖြယ္ေတြ ဘယ္လိုပင္လိုက္လံသိမ္းဆည္းေပးေသာ္ျငား ထက္သန္လွတဲ့ သဒၶါတရားေၾကာင့္ အင္မတန္မ်ားျပားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္ နဲ႔ လွဴဖြယ္ေတြဟာ မကုန္ႏို္င္ပါဘူး။ ဘုရားမ်ားၾကြခ်ီခဲ့ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားမွာ ထြန္းညွိပူေဇာ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္မ်ားကုိ လမ္းေဘးဝဲယာမ်ားမွာ ခ်ထြန္းခဲ့ၾကတာျဖင့္ တကယ့္ကို ေမႊးၾကိဳင္လင္းက်င္းေနပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေရကင္းသံတညံညံျဖင့္ ဆိုင္းဝိုင္းမွ တီးမွဳတ္လိုက္ပါပါတယ္။ ၠၠၠ ေကာင္းကင္က တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ လမင္းၾကီးရဲ့ အလင္းေရာင္ေတြနဲ႔အတူ ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားေတြရဲ့ ထက္သန္တဲ့သဒၶါတရားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္ငူျမိဳ႔ေလးကို ရစ္သိုင္းလႊမ္းျခဳံထားပါေတာ့တယ္။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာင္ငူသူ၊ ေတာင္ငူသားေတြဟာ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသေတြ ေရာက္ေနပါေစ ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္နီးလာရင္ ျပန္ႏိုင္တဲ့သူေတြက ဒီပြဲကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ျပန္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ တစ္ျခားျမိဳ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပါ ဒီပြဲေလးကို အပါေခၚပါတယ္။ ဒီအခိ်န္ဆို သံေတာင္-ပသိေခ်ာင္း အပန္းေျဖစခန္း ကလည္း အေတာ္ကို သြားလာလို႔ ေျခခင္းလက္ခင္းသာေနပါျပီ။)
အဲ့ဒီ႕ေန႕က ကၽြန္ေတာ္ ထီးမပါလာခဲ့ဘူး......
6/20/08
လိုသမွ်ရေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တကၠသိုလ္ဆိုင္ေလးကေန အထြက္
သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္...
ဦးခ်စ္ဆီမွာ လက္ဖက္ရည္ မေသာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊
သစ္ပုတ္ပင္မွာ သီခ်င္းမဆိုခ်င္ေတာ့ဘူး၊
ကံေကာ္ပင္ေအာက္ကေန ေရာင္းရင္းေတြကို
မေစာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊
ကတၱီပါ ဖိနပ္ေတြအေၾကာင္း
မေဆြးေႏြးခ်င္ေတာ့ဘူး၊
သူဟာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ျမက္ခင္းသစ္
သူဟာ မိုးေတြေခၚလာသလို
ေႏြလိုပဲ ပူေလာင္ျပတတ္သူပါ။
သက္တံကိုေတာင္
အေရာင္တိုးခ်င္ေနသူ၊
တကယ္ေတာ့ ..........
သူဟာ
စာအုပ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႕
တန္ဖိုးကို နားမလည္သူေပါ့ ။
စာအုပ္ကို ၀ယ္ၿပီး
ေရထဲ လႊင့္ပစ္ရင္ပစ္မယ္၊
ေက်ာ္ဖတ္ရင္ ဖတ္မယ္၊
ဒါမွမဟုတ္.......
တစ္ခုကေတာ့
အဲ့ေန႕က သူ
ကၽြန္ေတာ့္စာအုပ္ကို ၀ယ္ခဲ့တယ္၊
ေက်ာ္ပဲ ဖတ္သလား၊
ေရထဲကိုပဲ လႊင့္ပစ္သလားဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ္မသိခဲ့ဘူး၊
ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့
သူ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကို
ဖတ္ခဲ့တယ္.... ။
ကဗ်ာေကာက္ေၾကာင္းေတြနဲ႕
တမလြန္ကို ယွဥ္ထိုးေနသူတစ္ေယာက္ကို
ယမမင္းက ဖိတ္ေခၚခဲ့တဲ့ ေန႕ေပါ့။
စားပြဲေပၚ ဓါးေထာက္ၿပီး
က်ိန္ခိုင္းေနေလရဲ႕။
အခ်စ္ဆိုတာ ျပယုဂ္တစ္ခုလား
ေမတၱာဆိုတာ နီရဲေနတဲ့
မ်က္၀န္းတစ္စံုလားတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္က ေျဖလိုက္တယ္
အခုလို ႐ြာေနတဲ့ မိုးလိုပဲ
မည္းၿပီး ညိဳေနတဲ့ ေန႕ေတြ႐ိွသလို
ေနသာရင္းလည္း ႐ြာတဲ့ေန႕ေတြ႐ိွတယ္။
သတိထားရမွာက
ခင္ဗ်ား ထီး႐ိွေနဖို႕ပဲလို႕ ။
ဘယ္သူက
ေတြးမွာလဲ..
ဒီလိုအျဖစ္ပ်က္မ်ိဳးကို ။
ဘယ္သူက
ႀကံဳဖူးမွာလဲ
ဒီလို သူစိမ္းဆန္မႈမ်ိဳးကို။
ႏွလံုးသား အဓိပတိလမ္းမွာ
အေအးပတ္ ခဲ့တယ္။
သူက
အျခားတစ္ေယာက္နဲ႕
ကူးလား ေလွ်ာက္ျဖတ္
အမူးသမား တစ္ေယာက္လို
ေအာ္ေအာ္ေျပာေနတဲ့ အၿပံဳးမ်ား
မိုးေပါက္ေတြၾကားက
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြ ေရာေနတာ....
တစ္ခ်က္႐ိႈက္တိုင္း
မိုက္ခဲ့သမွ် ေၾကေစဖို႕
ဆုေတာင္းပါတယ္ ၊
ေသခ်ာတာကေတာ့
အဲ့ဒီေန႕က ကၽြန္ေတာ္ ထီးမပါလာခဲ့ဘူး။
တကိုယ္လံုး႐ႊဲလို႕ေပါ့။ .........။
လင္းဦး(စိတ္ပညာ)
(ည ၁၁း၄၀ အခ်ိန္တြင္ ခံစား ေရးဖြဲ႕ပါသည္)
ေတာင္ငူရာဇ၀င္အက်ဥ္းခ်ဳပ္...
6/19/08
ဒီေတာင္ငူရာဇ၀င္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိဆရာဦးေအာင္ခင္ေရးသားတဲ့ျမတ္ေစာညီေနာင္ေစတီေတာ္သမိုင္းႏွင့္
ေတာင္ငူရာဇ၀င္စာအုပ္မွျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ဆိုေပမယ့္ေတာ္ေတာ္မ်ားလို႔အခန္းဆက္ေရးခြင့္ျပဳၾကပါ။
ေတာင္ငူရာဇ၀င္(၁)
သကၠရာဇ္(၅၅၃)ခုႏွစ္တြင္၊ပုဂံမင္း(၄၈)ဆက္ေျမာက္ နရပတိစည္သူမင္းသည္၊ တိုင္းခြင္လွည့္လည္ေတာ္မူလာရာ၊
ဤအရပ္သို႔ေရာက္ေလေသာ္အနႏၵသူရိယအမတ္ ရန္မန္ေထြးကို ေဇယ်သခၤမင္းသား၏ႏွမေတာ္ႏွင့္စံုဖက္၍
(၅၅၆) ခုႏွစ္တြင္ ဆြာေခ်ာင္း၏ေျမာက္ဘက္ ကမ္းပါးေပၚရွိ ကမ္းပါးျမင့္ရြာကို အပိုင္စားေပးေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
၄င္းအနႏၵသူရိယ၏သား-မင္းလွေစာ၊ မင္းလွေစာ၏သား-သ၀န္လက်္ာျဖစ္ေလသည္။
ေပါကၠံနန္းရိုးျဖစ္ေသာ သ၀န္လက်္ာသည္၊ ေပါကၠံၿမိဳ႕မွ လာေရာက္၍ ဆြာေခ်ာင္းေျမာက္ဘက္တြင္ ရြာတည္၍ေနဆဲ၊
၄င္းသ၀န္လက်္ာသည္ ရြာေနလူအေပါင္းကို ေပးကမ္းမစျခင္း၊အခြန္အတုတ္နည္းပါးျခင္းတို႔ကို အရပ္ရပ္က သတင္းစကားၾကားသိေလလွ်င္
ထိုရြာသို႔ေျပာင္းေရြ႕လာေရာက္၍ေနထိုင္ၾကေလေသာ္ မၾကာမီ ရြာစည္ကားလာေသာေၾကာင့္၊ေဘးဆီးရန္ကာအလို႔ငွါ ရြာကိုပတ္မိေလေအာင္
ၾကခတ္၀ါးပင္တုိ႔ကို ထူထပ္စြာစိုက္ၾကေလ၏။ၾကခတ္ပင္တို႔ျဖင့္ ၀န္းရံေနေသာေၾကာင့္(ၾကခတ္၀ါးရံရြာ)ဟုသမုတ္ၾကေလ၏။ရြာသည္
တစ္ေန႔တစ္ျခားစည္ကားလာသျဖင့္ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ခ်ဲ႔ထြင္ကာ ၿမိဳ႕ရိုးကဲ့သို႔စိုက္ေစၿပီးမွ(ေ၀ဠဳ၀တီၿမိဳ႕)ဟုသမုတ္ၾကေလ၏။
၄င္းၿမိဳ႕သည္အလြန္တရာစည္ကားေၾကာင္းကို အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ လူအမ်ား မွီခိုလာေၾကာင္းကို ရာမညတိုင္း ဟံသာ၀တီ၊ မုတၱမတိုင္ေအာင္ သတင္းစကား ေက်ာ္ၾကားေလလွ်င္ သကၠရာဇ္(၉၀၉) ခုႏွစ္၊ရာမညတိုင္း၊မုတၱမျပည္က တလိုင္း၀ါရီရွုမင္းဗိုလ္ပါအမ်ားနွင့္ ဆန္တတ္လာေရာက္တိုက္ခိုက္ၿပီးမွ သ၀န္လက်္ာ သမီးေမာင္ႏွံသ၀န္ညီေနာင္ ႏို႔စို႔ႏို႔ညွာတို႔ကိုပါ
ဖမ္းယူ၍ ေရႊက်င္ေအာက္ ျဖဴးအုတ္ဖိုရြာတြင္အေစာင့္အေရွာက္ႏွင့္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားခဲ့ေလ၏။
ဤအရပ္၌ေနၾက၍ သ၀န္ညီေနာင္ အရြယ္သို႔ေရာက္ေလလွ်င္ အဘသ၀န္လက်္ာသည္းစြာေသာ အနာေရာဂါေရာက္သည္ႏွင့္
ပ်က္စီးခါနီးတြင္ သား-သ၀န္ညီေနာင္တို႔ကိုေခၚ၍ မွာထားခဲ့သည္မွာ အေမာင္တုိ႔ ငါအဘသည္ေသမင္းႏိူင္ငံသို႔ လိုက္ပါရေတာ့မည္။
ယခုဤအရပ္သည္ ငါတို႔မူလေနေသာအရပ္မဟုတ္၊မြန္တို႔ေနေသာရာမညတိုင္းျဖစ္သည္။ငါတို႔အမ်ိဳးကားမင္းမ်ိဳးတည္း၊ သင္တို႔ႀကီးစိုး
လိုလွ်င္ဤအာသာ၀တီ ေပါင္းေလာင္းျမစ္ကိုဆန္တက္၍ လက္၀ဲဘက္က ခေပါင္းေခ်ာင္း၀ရွိေလသည္။ ၄င္းခေပါင္းေခ်ာင္းကို ဆန္တက္သြားေသာ္ မင္း၀ံ ေတာင္စြန္း ေတာင္ငူငယ္ကို ေတြ႔လိမ့္မည္။ ထိုအရပ္သို႔ေမာင္တို႔သြား၍ ၿမိဳ႕ရြာတည္ေထာင္လ်က္ ႀကီးစိုးၾက
ေလဟု မွာထားေတာ္မူၿပီးမွ အနိစၥေရာက္ေလ၏။
ဤသို႔ သား-သ၀န္ညီေနာင္တို႔ကို အဘ-သ၀န္လက်္ာက မွာထားေသာအေၾကာင္းကို ျဖဴးအုတ္ဖိုရြာႏွင့္တကြ အနီးအပါး ရြာသူရြာသားတို႔ ၾကားသိၾကေလ၏။ သ၀န္ညီေနာင္တို႕ကလည္း ရပ္သူရြာသားအေပါင္းတို႔အား သင္တို႔သည္ဤအရပ္မွာမေနလို၍
ငါတုိ႔ ႀကီးစိုးရာအရပ္သို႔ လိုက္လိုၾကပါလွ်င္ ရင္းႏွီးရန္ေငြေၾကးလည္း မစမည္။ အခြန္အတုတ္မရွိ ခ်မ္းသာစြာေနၾကရမည္ဟုေျပာေလလွ်င္
လိုက္လိုသည့္အိမ္ေထာင္ေပါင္း (၃၇၀) စည္းေ၀မိၿပီးခလွ်င္ သ၀န္ညီေနာင္တို႔လည္းလိုက္လုိသည့္ အိမ္ေထာင္ေပါင္း (၃၇၀)တို႔ကို
ေလွေဖာင္အသီးသီးလုပ္ၾကေစ၍ ေန႔ရက္ေကာင္းေသာအခါ သကၠရာဇ္ (၆၄၀) ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေခ်ာင္းလံုးျပည့္မွ် အာသာ၀တီ ေပါင္းေလာင္း
ျမစ္ကိုဆန္တက္ခဲ့ၾကေလ၏။
ဤသို႔ဆန္တက္ခဲ့ၾက၍ လက္၀ဲဘက္ ခေပါင္းေခ်ာင္း၀ကို ျမင္ေလလွ်င္ဤေခ်ာင္းသည္ကား ငါတို႔အဘမွာထားခဲ့ေသာ ေခ်ာင္းပင္
ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ဟု ခေပါင္းေခ်ာင္း၀သို႔၀င္၍ ဆန္တက္ခဲ့ၾကရာ မင္း၀ံေတာင္ရိုး ေတာင္ငူငယ္ကိုေတြ႔ျမင္ၾကရေလ၏။ ၿမိဳ႕ရြာတည္ေထာင္ရန္
ညီညြတ္ေသာေျမကြက္ကို ရွာေဖြၾကေလလွ်င္ မုဆိုးကရင္ဘဆိုသူႏွင့္ ေတြ႔ၾက၍ အေမာင္တို႔ အဘယ္ကိုရွာၾကသနည္းဟုေမးရာ
သ၀န္ညီေနာင္တို႔ကလည္းၿမိဳ႔ရြာတည္ေထာင္ေနထိုင္ၾကရန္ ေကာင္းေသာေျမကြက္ကိုရွာပါသည္ဟု ေျပာၾက၍ သ၀န္ညီေနာင္နွင့္
ကရင္ဘသံုးေယာက္တုိ႔သည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ကူညီမစပါမည္ဟုကတိသစၥာထားၾကၿပီးလွ်င္ ညီညြတ္သန္႔ရွင္းေသာေျမကို ကရင္ဘ
ညြန္ျပေသာေၾကာင့္ ၄င္းေနရာ၌ ၿမိဳ႕ရြာတည္ေထာင္ၾက၍ ၄င္းၿမိဳ႔ကို (ဓည၀တီ)ၿမိဳ႕ ဟုသမုတ္ၾကေလ၏။ ၄င္းၿမိဳ႕ကို သ၀န္ႀကီးပင္အုပ္ခ်ဳပ္
၍ သ၀န္ငယ္ကား ၿမိဳ႕ကြပ္၊ ကရင္ဘကား မုဆိုးလုပ္လ်က္ပင္ေနၾကေလသတည္း။
ေတာင္ငူ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူပြဲ (အပိုင္း-၃၊ နံနက္တစ္နာရီ ၾကြကာခ်ီ)
6/7/08
တစ္ေနကုန္ အိပ္ေရးဝထားတာမို႔ ကၽြန္္ေတာ္တို႔ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနၾကပါတယ္။ ညေနေစာင္းေတာ့ ကံရိုးရြာဖက္ ပန္းဝယ္ထြက္ၾကပါတယ္။ ျပန္ေရာက္ေတာ့ လိုအပ္မယ့္ ပစၥည္းေတြ ျပင္ဆင္ရပါတယ္။ ေၾကးစည္ကိုေတာ့ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းဆီေျပးငွား၊ အလွဴခံဖို႔ ေငြဖလားကေတာ့ ဟိုအိမ္တစ္လုံးဆြဲ ဒီအိမ္တစ္လုံးဆြဲေပါ့။ သပိတ္ရယ္ ဆန္ေတာင္းရယ္ကေတာ့ ေဂါပကအဖြဲ႔ကေပးပါရဲ့။ သစ္သီးဗန္းကေတာ့ အားလံုးရေလ့မရွိပါဘူး။ ညဦးပိုင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာသူငယ္ခ်င္းေတြစု၊ လူစံု ပစၥည္းစံုေတာ့ ေကလဇာတီဘုရားဆီသို႔ ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ အနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္မွာ ဖိနပ္ေတြထားခဲ့ၾကတယ္။ ဘုရားေရာက္ေတာ့ တိုးမေပါက္ေအာင္လူေတြ ျပည္႔က်ပ္ေနပါျပီ။ ဘုရားမရေသးတဲ့အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ ဟိုေျပးဒီေျပးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က ဒီႏွစ္ေတာ့ ကံေကာင္းပါရဲ႔။ ေရွ႔ပိုင္းဘုရား ရတယ္ေလ။ ေန႔ခင္းပိုင္းဘုရားပင့္တဲ့ အဖြဲ႔ေတြဆီမွ တာဝန္ခံလူၾကီးတစ္ေယာက္ကေတာင္းေပးမွ ဘုရားပင့္ေဆာင္ခြင့္တုံကင္ ရပါတယ္။ အခန္႔မသင့္ရင္ လူငယ္အဖြဲ႔ေတြ လုၾကရပါေသးတယ္။ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူကုန္ေသာ ဘုရားမ်ားကို ေက်ာင္းေဆာင္ငယ္မ်ားျဖင့္ ပုခုံးထက္မွာ ထမ္းျပီးၾကြခ်ီပင့္ေဆာင္ရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘုရားရဲ႔ ေက်ာင္းေဆာင္ကို အဆင္သင့္ယူေဆာင္လာတဲ့ ပန္းမ်ားျဖင့္ တင့္တယ္သပၸါယ္ေအာင္ တန္ဆာဆင္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းေဆာင္ရဲ႔ ေရွ႔ပိုင္းမွာ အေမႊးတိုင္ပူေဇာ္ႏို္င္ၾကရန္ ငွက္ေပ်ာတံုးငယ္ႏွစ္တံုးနဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္မီးမ်ား ထြန္းညွိပူေဇာ္ႏိုင္ၾကရန္ ေနရာမ်ားရွိပါတယ္။ မၾကာခင္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔နံနက္သို႔ ေရာက္ရွိသည္ႏွင့္ ေဂါပကအဖြဲ႔ယာဥ္မွ ၾကိဳတင္ႏွိဳးေဆာ္ပါေတာ့တယ္။ ေရွ႔ဆုံးမွ ဗ်ာဒိတ္ေပး ရပ္ေတာ္မူ ရုပ္ပြါးေတာ္ၾကီးအား ပင့္ေဆာင္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာမွ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူကုန္ေသာဘုရားရွင္တို႔ အစဥ္အတိုင္း အပူေဇာ္ခံၾကြခ်ီပါတယ္။ ဘုရားတစ္ဆူပင့္ေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔တိုင္းမွာ ေရွ႔ဆုံးမွ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက ဆြမ္းေတာ္သပိတ္ကို ေပြ႔ပိုက္ကိုင္ေဆာင္ရပါတယ္။ ေနာက္မွာေတာ့ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေတာင္း၊ သစ္သီးဗန္းႏွင့္ ေၾကးစည္တို႔ကို ေရွ႔ေနာက္တစ္ေယာက္စီ ထမ္းၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္တြင္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကို ေယာက်ာၤးေလးဆို ႏွစ္ဦး၊ မိန္းကေလးဆို ေလးဦး ပုခုံးထက္မွာ အလွည္႔က်ထမ္းျပီး ပင့္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာမွ ကိုယ္႔အဖြဲ႔အလိုက္ တန္းစီျပီး ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သျခင္း၊ ပရိတ္ေတာ္မ်ားရြတ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ လိုက္ပါၾကပါတယ္။
ႏွင္းဆီဆူး
5/31/08
မ်က္ႏွာသစ္ေနတဲ့ နံနက္ခင္းက
ေနေရာင္ျခည္ကို လိုအပ္ေနသလိုမ်ိဳး
ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးမွာ သူ မရွိေတာ့
ျပံဳးေနရတဲ့ အျပံဳးက မ်က္ႏွာခပ္ငယ္ငယ္ရယ္.... .... .....
ဇာတ္လမ္းအစမွာ.... တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္
ခလုတ္တိုက္တာေလာက္ေတာင္မွပဲ မနာက်င္ခဲ့ဖူးဘူး ....
ေနပူပူႀကီးထဲ ေလျပင္းေတြ ဖြာလန္က်ဲလို႔
အခုေတာ့ ..... ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားေလး
အဖ်ားေသြးေတြတက္လို႔ရယ္ ..... ..... .....
သူ႕ဘက္က ဖုန္းလိုင္းျဖတ္ထားတယ္ ၊
ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း အတင္းေျပာတယ္ ၊
ေရြးရခက္တဲ့လမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွာ
ေရေပၚထြက္ေျပးမလား ၊ ေလေပၚထြက္ေျပးရမလားနဲ႔ရယ္ ..... ..... .....
ကေနတဲ့ဇာတ္က အလြမ္းဇာတ္
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ထာ၀ရအေဆြးမင္းသား....
ေခါင္းေမာ့ ၊ ရင္ေကာ့ ၊ လက္မ ေထာင္ ၊ ႏႈတ္ခမ္းမဲ့ ၊ မ်က္ေစာင္းထိုးၿပီး
သူ႕ဘက္အခန္းမွာ ေအာ္စကာေတြအျပည့္နဲ႔ရယ္ ..... ..... ...... ။
Subscribe to:
Comment Feed (RSS)
